Ο πρόεδρος των ΗΠΑ στην ανάρτησή του καταλήγει αναφέροντας ότι:« Το Ιράν δεν θα έχει ποτέ πυρηνικά όπλα»
Λίγες ώρες μετά την αποτυχία των συνομιλιών ΗΠΑ – Ιράν στο Ισλαμαμπάντ, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, προειδοποίησε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα ξεκινήσουν άμεσα «τη διαδικασία αποκλεισμού κάθε πλοίου που επιχειρεί να εισέλθει ή να αποπλεύσει από τα Στενά του Ορμούζ».
Ο Τραμπ, μέσω της πλατφόρμας Truth Social, ανέφερε: «Κάποια στιγμή θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου ‘όλα θα επιτρέπονται να εισέρχονται και όλα να εξέρχονται’, αλλά το Ιράν δεν έχει επιτρέψει να συμβεί αυτό».
Στην ίδια ανάρτηση πρόσθεσε πως έχει δώσει εντολή στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να «αναζητήσει και να ανακόψει κάθε πλοίο στα διεθνή ύδατα που έχει πληρώσει διόδια στο Ιράν».
«Κανείς που πληρώνει παράνομα διόδια δεν θα έχει ασφαλή διέλευση στις ανοικτές θάλασσες», κατέληξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, κλιμακώνοντας τη ρητορική έντασης μετά το αδιέξοδο των διπλωματικών επαφών.
Αναλυτικά ολόκληρη η ανάρτηση του Τραμπ στο Truth Social:
Το Ιράν υποσχέθηκε να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ, και εν γνώσει του δεν το έπραξε. Αυτό προκάλεσε άγχος, αναστάτωση και πόνο σε πολλούς ανθρώπους και χώρες σε όλο τον κόσμο.
Λένε ότι έβαλαν νάρκες στο νερό, παρόλο που όλο το Ναυτικό τους, και οι περισσότερες από τις «ναρκοπαγίδες» τους, έχουν ανατιναχθεί ολοσχερώς. Μπορεί να το έκαναν, αλλά ποιος πλοιοκτήτης θα ήθελε να ρισκάρει; Υπάρχει μεγάλη ατιμία και μόνιμη βλάβη στη φήμη του Ιράν, και σε ό,τι έχει απομείνει από τους «Ηγέτες» του, αλλά είμαστε πέρα από όλα αυτά. Όπως υποσχέθηκαν, καλύτερα να ξεκινήσουν τη διαδικασία για να ανοίξουν γρήγορα αυτή τη ΔΙΕΘΝΗ ΥΔΑΤΙΝΗ ΟΔΟ! Κάθε νόμος παραβιάζεται από αυτούς.
Έχω ενημερωθεί πλήρως από τον Αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς, τον Ειδικό Απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, για τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Ισλαμαμπάντ, υπό την ευγενική και πολύ ικανή ηγεσία του Στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ και του Πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ του Πακιστάν. Είναι πολύ εξαιρετικοί άνθρωποι και με ευχαριστούν συνεχώς που έσωσα 30 έως 50 εκατομμύρια ζωές σε αυτό που θα ήταν ένας φρικτός πόλεμος με την Ινδία. […]
Η συνάντηση με το Ιράν ξεκίνησε νωρίς το πρωί και διήρκεσε όλη τη νύχτα – Κοντά στις 20 ώρες. Θα μπορούσα να αναφερθώ λεπτομερώς και να μιλήσω για πολλά που έχουν επιτευχθεί, αλλά υπάρχει μόνο ένα πράγμα που έχει σημασία – ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΙΣ ΠΥΡΗΝΙΚΕΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ!
Από πολλές απόψεις, τα σημεία που συμφωνήθηκαν είναι καλύτερα από το να συνεχίσουμε τις στρατιωτικές μας επιχειρήσεις μέχρι το τέλος, αλλά όλα αυτά τα σημεία δεν έχουν σημασία σε σύγκριση με το να επιτρέψουμε στην Πυρηνική Ενέργεια να βρίσκεται στα χέρια τόσο ασταθών, δύσκολων, απρόβλεπτων ανθρώπων.
Οι τρεις Εκπρόσωποί μου, καθώς περνούσε όλος αυτός ο καιρός, έγιναν, όπως ήταν αναμενόμενο, πολύ φιλικοί και σεβαστοί προς τους Εκπροσώπους του Ιράν, τον Μοχάμεντ-Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, τον Αμπάς Αραγτσί και τον Αλί Μπαγκέρι, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, επειδή ήταν πολύ άκαμπτοι ως προς το πιο σημαντικό ζήτημα και, όπως έλεγα πάντα, από την αρχή και πριν από πολλά χρόνια, ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ!
Πώς οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο οι συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν στο Ισλαμαμπάντ – Τα ερωτήματα για την επόμενη ημέρα
Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν που πραγματοποιήθηκαν στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν στις 11 Απριλίου 2026 χαρακτηρίστηκαν ιστορικές, καθώς αποτέλεσαν τις πρώτες συνομιλίες ανώτατου επιπέδου από την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας το 1979.
Παρά τη σημασία τους, οι συνομιλίες κατέληξαν σε αδιέξοδο, με διπλωματικούς κύκλους να κάνουν λόγο για «αποτυχία» της διπλωματίας. Και οι δύο πλευρές προσήλθαν με σαφείς «κόκκινες γραμμές», χωρίς πρόθεση υποχώρησης, επιμένοντας στις θέσεις τους και υποστηρίζοντας ότι έχουν κερδίσει τον πόλεμο.
Η κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών δεν αποτέλεσε έκπληξη. Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν το χάσμα μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, καθώς η κάθε πλευρά κατηγόρησε την άλλη για την αποτυχία.
Οι λόγοι της αποτυχίας
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς απέδωσε την ευθύνη στην ιρανική πλευρά, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη αρνήθηκε να δεσμευτεί πως δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με την αμερικανική εκδοχή, αυτή η στάση προκάλεσε το αδιέξοδο, ενώ το Ιράν θεωρεί το πυρηνικό του πρόγραμμα «ζήτημα ζωής και θανάτου».
Αναλυτές επισημαίνουν ότι αν πράγματι οι ΗΠΑ αποχώρησαν λόγω της διαφωνίας αυτής, πρόκειται για διπλωματική αφέλεια, καθώς η Τεχεράνη δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί έναν τέτοιο όρο. Υπενθυμίζεται ότι η τελευταία συμφωνία Δύσης – Ιράν για το πυρηνικό ζήτημα είχε απαιτήσει σχεδόν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων, γεγονός που καθιστούσε ανέφικτη μια λύση μέσα σε λίγες ώρες.
Η αμερικανική πλευρά φέρεται επίσης να ζήτησε την παράδοση του εμπλουτισμένου ουρανίου και να αρνήθηκε να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Ισλαμικής Δημοκρατίας στα Στενά του Ορμούζ. Από την πλευρά της, η ιρανική αντιπροσωπεία δήλωσε πως «οι ΗΠΑ προσπάθησαν να επιτύχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτό που δεν μπορούσαν να πετύχουν μέσω του πολέμου».
Σύμφωνα με την Τεχεράνη, οι Αμερικανοί μπορεί να πέτυχαν στρατιωτικά αποτελέσματα, αλλά όχι στρατηγικά, καθώς δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν τους πολιτικούς στόχους που είχαν θέσει.
Τα ερωτήματα για την επόμενη ημερα
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι τι θα ακολουθήσει. Η κατάπαυση του πυρός στο Ιράν, που συμφωνήθηκε τη Μεγάλη Τετάρτη (8 Απριλίου 2026), επήλθε ύστερα από τις απειλές του Τραμπ ότι θα αφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό. Μετά το αδιέξοδο των συνομιλιών, αυξάνονται οι πιθανότητες νέας ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία το Ιράν είχε μπλοκάρει επιλεκτικά. Η ανακοίνωση της CENTCOM ότι δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά διέσχισαν τα Στενά και ξεκίνησαν επιχείρηση εκκαθάρισης ναρκοπεδίων δείχνει πως οι ΗΠΑ επιχειρούν να διασφαλίσουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην περιοχή.
Αυτός ο παράγοντας θεωρείται καθοριστικός για τη στάση που θα τηρήσει η Ουάσιγκτον το επόμενο διάστημα. Εφόσον η εκεχειρία η οποία θεωρητικά ισχύει έως τις 22 Απριλίου 2026 – διατηρηθεί, οι διπλωματικές επαφές αναμένεται να ενταθούν.
Αν όμως δεν υπάρξει πρόοδος, το ενδεχόμενο επανέναρξης των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή παραμένει ιδιαίτερα υψηλό. Παράλληλα, καθοριστική θα είναι η στάση της Τεχεράνης απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις, όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
Τέλος, το κεντρικό ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι για πόσο ακόμη η παγκόσμια οικονομία θα αντέξει σε αυτό το διπλωματικό αδιέξοδο και την αβεβαιότητα που προκαλεί.
