Το ΚΚΕ αγωνίζεται για την ελευθερία έκφρασης και της ελεύθερης διάδοσης των ιδεών και όλων των έργων της ανθρώπινης δημιουργίας παντού, ασφαλώς και στο διαδίκτυο. Η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα, στο οποίο την μετατρέπει το εκμεταλλευτικό σύστημα.
Οι καλλιτέχνες, οι εκτελεστές, οι πνευματικοί δημιουργοί δεν μπορεί να αφήνονται έρμαιο κι απροστάτευτοι απέναντι στους ομίλους που εκμεταλλεύονται το έργο τους. Είναι αναγκαίο να διασφαλίζεται η δίκαιη αμοιβή τους.
Όμως, η οδηγία «για τα πνευματικά δικαιώματα στην ενιαία ψηφιακή αγορά» της ΕΕ, που υπερψηφίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο, όπως διαμορφώθηκε σε συνεργασία με το Συμβούλιο – τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ- δεν ανταποκρίνεται ούτε στις ανάγκες προστασίας των δημιουργών ούτε των χρηστών του διαδικτύου.
Στόχος της σε κάθε περίπτωση είναι να διαμορφώσει ευνοϊκότερους όρους κερδοφορίας για τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στους τομείς των οπτικοακουστικών έργων, των εκδόσεων και του έντυπου Τύπου. Η οδηγία αποτέλεσε πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης τους με τα μονοπώλια που ελέγχουν τη λειτουργία του διαδικτύου, κατά κανόνα αμερικάνικα.
Η Ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ τοποθετήθηκε με λευκό γιατί δεν στοιχίζεται με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων ούτε του διαδικτύου, ούτε της οπτικοακουστικής βιομηχανίας, των εκδοτικών ομίλων, που μοναδικό κριτήριο έχουν τα κέρδη τους.
Τάχθηκε ενάντια στην εισαγωγή στο διαδίκτυο φίλτρων αυτόματης παρεμπόδισης ή αποκλεισμού περιεχομένου που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα.
Τονίζει ότι τα μέτρα για την προστασία των δημιουργών δεν πρέπει να θίγουν το δικαίωμα πολιτιστικής δημιουργίας και απόλαυσης, ούτε την ελευθερία έκφρασης και να μην συνιστούν πρακτικές ψηφιακής λογοκρισίας.
Οι συμφωνίες παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης πρέπει να προβλέπουν δίκαιη αμοιβή και να προστατεύουν τους συγγραφείς, δημιουργούς, καλλιτέχνες, ερμηνευτές ή εκτελεστές και τους χρήστες, επιβαρύνοντας τους μεγάλους ομίλους που κερδίζουν αστρονομικά κέρδη από την αξία των έργων των δημιουργών, μέσω της διάθεσης και αναφόρτωσης τους στο διαδίκτυο.
Γι’ αυτό το λόγο και τάχθηκε υπέρ σχετικών τροπολογιών που κατατέθηκαν, οι οποίες όμως δεν τέθηκαν καν σε ψηφοφορία, αποδεικνύοντας γι’ ακόμη μία φορά τον αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα του Ευρωκοινοβουλίου και των αστικών κομμάτων.
Η συζήτηση γύρω από τη συγκεκριμένη οδηγία μπορεί να οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα κάθε άνθρωπο καλής θέλησης.
Την ελευθερία έκφρασης στο διαδίκτυο την καταργούν τα μονοπώλια της ψηφιακής αγοράς που ελέγχουν το περιεχόμενο και τις δυνατότητες πρόσβασης των χρηστών ανάλογα με τα συμφέροντά τους.
Αντίστοιχα τα μονοπώλια της οπτικοακουστικής βιομηχανίας, οι μεγαλοεκδότες και οι επιχειρηματικοί όμιλοι του Τύπου είναι αυτοί που λεηλατούν το έργο και τα δικαιώματα των δημιουργών με «δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης», συμβάσεις παραχώρησης «αντί πινακίου φακής».
