«Τα έκτακτα μέτρα και η δημιουργία μόνιμης και κλειστής δομής μεταναστών είναι μία ομολογία διπλωματικής και επιχειρησιακής αποτυχίας της Κυβέρνησης»
Η δημιουργία κλειστής δομής μεταναστών στην Κρήτη είναι μία ομολογία διπλωματικής και επιχειρησιακής αποτυχίας της Κυβέρνησης. Εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, η τοπική αυτοδιοίκηση και η τοπική κοινωνία ζητούν τη λήψη ουσιωδών μέτρων και τη δημιουργία, ιδίως, χώρου για την προσωρινή διαμονή, ταυτοποίηση και καταγραφή μεταναστών και προσφύγων και όχι μόνιμη και κλειστή δομή φιλοξενίας.
Όμως, η Κυβέρνηση έδρασε πάλι εκ των υστέρων, αφήνοντας στην Λιβύη χώρο και χρόνο για να εργαλειοποιήσει το μεταναστευτικό και να εκμεταλλευτεί τη δική μας ανεπάρκεια. Τώρα, η Κυβέρνηση επιχειρεί ένα επικοινωνιακό μπάλωμα, χωρίς υποδομή. Ουσιαστικά, με την αναστολή υποβολής αιτήσεων ασύλου για τρεις μήνες, όσοι συλλαμβάνονται νότια της Κρήτης θα πρέπει να κρατούνται σε κλειστή δομή του νησιού, από σήμερα κιόλας. Ωστόσο, δεν υπάρχουν οι προαπαιτούμενες κατάλληλες υποδομές για να υποστηρίξουν ένα τόσο σοβαρό και σύνθετο εγχείρημα.
Επίσης, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην ευθύνη που φέρει και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Κρήτη αποτελεί το νότιο σύνορο της Ευρώπης και ως εκ τούτου το μεταναστευτικό δεν είναι μονάχα εθνικό ζήτημα, αλλά και ευρωπαϊκό. Έστω και αυτή την ύστατη στιγμή, η Ε.Ε. πρέπει να μας θωρακίσει με υλικοτεχνική υποδομή και διπλωματικά μέσα.
Η Κρήτη έχει αποδείξει τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη της, αλλά δεν μπορεί να μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών.
