Περιοδεία κλιμακίου της Τ.Ε Χανίων του ΚΚΕ στα χωριά της Αλμυρίδας, της Πλάκας, του Κάκκινου Χωριού και του Γαβαλοχωρίου

Την Τετάρτη, 5/04, κλιμάκιο της Τομεακής Επιτροπής Χανίων πραγματοποίησε περιοδεία στα χωριά της Αλμυρίδας, της Πλάκας, του Κόκκινου Χωριού και του Γαβαλοχωρίου, με επικεφαλής τους υποψήφιους βουλευτές του ΚΚΕ στα Χανιά Αλέκο Μαρινάκη και Γιάννη Ντουνιαδάκη, καθώς και τον Νικήτα Μελισσάκη, μέλος του Τομεακού Γραφείου του ΚΚΕ Χανίων.
Από την πλούσια συζήτηση με τους κατοίκους των χωριών αναδείχθηκαν τα προβλήματα των περιοχών αλλά και οι δράσεις του ΚΚΕ εντός και εκτός κοινοβουλίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η συζήτηση γύρω από τις τροπολογίες τις οποίες έχει καταθέσει στη Βουλή το ΚΚΕ για τους αγρότες, τους εργαζόμενους, τα ζητήματα υγείας και την ακρίβεια αλλά και τις ευθύνες των αστικών κομμάτων τα οποία έχουν απορρίψει όλες τις προτάσεις του ΚΚΕ για την ανακούφιση του λαού.
Από τις συζητήσεις δεν έλειψε η αναφορά στις πολιτικές εξελίξεις και ιδιαίτερα η επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία, η οποία συνιστά κλιμάκωση του ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ με την Ρωσία. Αναδείχθηκαν οι μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ η οποία με την ανοχή των άλλων αστικών κομμάτων, εμπλέκει τη χώρα μας όλο και περισσότερο σε αυτόν τον πόλεμο, γεγονός το οποίο εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για τον λαό μας.
Οι υποψήφιοι βουλευτές του ΚΚΕ στην παρέμβασή τους αναφέρθηκαν ιδιαίτερα στους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους και τόνισαν ότι το ΚΚΕ στέκεται πάντα στο πλάι τους και αντιπαλεύει πολιτικές οι οποίες, για παράδειγμα, προωθούν την «απελευθέρωση» της Ενέργειας και την «πράσινη ανάπτυξη» η οποία μετατρέπει την Ενέργεια σε όλο και πιο πανάκριβο και απρόσιτο εμπόρευμα, θεσπίζουν το νομικό πλαίσιο για πλειστηριασμούς βγάζοντας στο σφυρί την κύρια κατοικία, χωράφια αποθήκες ή επιχειρούν την ιδιωτικοποίηση του νερού.
Τέλος τους κάλεσαν να γυρίσουν την πλάτη σε παλιούς και νέους κυβερνητικούς «σωτήρες» και «προστάτες» και να στηρίξουν το ΚΚΕ, τη μόνη δύναμη η οποία αναλαμβάνει τη μεγάλη ευθύνη να ενώσει τις λαϊκές διεκδικήσεις κάτω από το σύνθημα «Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό στον δρόμο της ανατροπής», για να γίνει ο λαός αφέντης του πλούτου που παράγει, να ζήσει σύμφωνα με τις σύγχρονες δυνατότητες της εποχής.