Την πόρτα σε νέες προσεγγίσεις για τη διαχείριση του χρόνιου πόνου, ανοίγουν τα ευρήματα μίας νέας κλινικής μελέτης η οποία αξιολογεί τη συχνότητα και την σοβαρότητα των πονοκεφάλων σε σχέση με την κατανάλωση Ω3 λιπαρών οξέων.
Αν και είναι γνωστό πως τα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 συνδέονται με τα αποτελέσματα που μειώνουν τον πόνο, προηγούμενες μελέτες για την ημικρανία που αξιολόγησαν τα συμπληρώματα διατροφής με Ω3 ήταν ασαφή. Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, λοιπόν, θέλησε να διαλευκάνει το «γρίφο».
Στη μελέτη συμμετείχαν 182 ασθενείς (88% γυναίκες, μέση ηλικία 38 έτη) που υπέφεραν από ημικρανίες για 5 έως 20 ημέρες το μήνα και οι οποίοι ακολούθησαν τρεις διαφορετικές δίαιτες. Η δίαιτα ελέγχου περιελάμβανε τυπικά επίπεδα ωμέγα 3, που μειώνουν τον πόνο και ωμέγα 6 λιπαρών οξέων, που επιδεινώνουν τον πόνο και μπορούν να προκαλέσουν ημικρανία. Οι δύο επεμβατικές δίαιτες αύξησαν την πρόσληψη ωμέγα-3 λιπαρών οξέων – η μία κράτησε την πρόσληψη ωμέγα 6 οξέων ίδια με τη δίαιτα ελέγχου και η άλλη μείωσε ταυτόχρονα την πρόσληψη οξέος ωμέγα 6.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά:
Η δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα 3 συσχετίστηκε με μείωση 1,3 ωρών πονοκεφάλου την ημέρα και 2 ημερών πονοκέφαλου ανά μήνα. Η ομάδα διατροφής με υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 και χαμηλά ωμέγα-6 παρουσίασε μείωση 1,7 ωρών πονοκέφαλου ημερησίως και 4 ημερών πονοκέφαλου ανά μήνα, γεγονός που υποδηλώνει πρόσθετο όφελος από τη μείωση των διαιτητικών λιπαρών οξέων ω-6. Οι συμμετέχοντες στις ομάδες παρέμβασης ανέφεραν, επίσης, βραχύτερους και λιγότερο σοβαρούς πονοκεφάλους σε σύγκριση με αυτούς στην ομάδα ελέγχου.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτά τα ευρήματα μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά σε έναν στόχο που επιδιώκουν εδώ και καιρό οι ασθενείς με πονοκέφαλο και οι φροντιστές τους: μια δίαιτα ημικρανίας που υποστηρίζεται από ισχυρά αποτελέσματα κλινικών δοκιμών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι πρόσφατες δοκιμές εγκεκριμένων φαρμάκων για την πρόληψη της ημικρανίας, ανέφεραν μειώσεις περίπου 2-2,5 ημερών πονοκέφαλου ανά μήνα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, υποδηλώνοντας ότι μια διατροφική παρέμβαση μπορεί να είναι συγκρίσιμη ή/και καλύτερη.
