Λίγες ημέρες πριν από τις κυβερνητικές εξαγγελίες, η εστίαση καταθέτει ξανά τα αιτήματα που έχει θέσει εγγράφως και θεσμικά. Η επαναφορά του συντελεστή φόρου προστιθέμενης αξίας στο 13%,
η κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στον καφέ και η εξαίρεση των παραγγελιών εξ αποστάσεως από τον φόρο παρεπιδημούντων δεν είναι ευχές. Είναι μέτρα με άμεσο αποτύπωμα στο ταμείο κάθε επιχείρησης.
Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής δείχνουν υποχώρηση του κύκλου εργασιών του κλάδου κατά 2,25 τοις εκατό στο πρώτο εξάμηνο. Στα νησιά η εικόνα έχει πρόσθετη διάσταση: το κόστος μεταφοράς πρώτων υλών, το ενεργειακό κόστος και η εποχικότητα συμπιέζουν το περιθώριο περισσότερο από ό,τι στην ηπειρωτική χώρα.
Ζητούμε τρία πράγματα με ονοματεπώνυμο:
1. Τα μέτρα να είναι οριζόντια και μόνιμα, όχι εφάπαξ ενισχύσεις που εξανεμίζονται σε έναν χειμώνα.
2. Να αναγνωριστεί η νησιωτικότητα ως αυτοτελής παράγοντας κόστους στον σχεδιασμό.
3. Ο κλάδος να έχει θέση στο τραπέζι όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις που τον αφορούν.
Η εστίαση απασχολεί δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους και κρατά όρθια τη βιτρίνα του ελληνικού τουρισμού. Δεν ζητά χάρη· ζητά να μη φορολογείται σαν πολυτέλεια.
Σε λίγες ημέρες ακούμε τις εξαγγελίες. Η εστίαση έχει ήδη καταθέσει τι χρειάζεται: φόρος προστιθέμενης αξίας 13%, κατάργηση του ειδικού φόρου στον καφέ, εξαίρεση των παραγγελιών εξ αποστάσεως από τον φόρο παρεπιδημούντων.
Ο κλάδος έχασε 2,25 τοις εκατό του τζίρου του στο πρώτο εξάμηνο. Στα νησιά, με το κόστος μεταφοράς και ενέργειας, η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ζητούμε μόνιμα και οριζόντια μέτρα, αναγνώριση της νησιωτικότητας και θέση του κλάδου στο τραπέζι των αποφάσεων. Η εστίαση δεν είναι πολυτέλεια — είναι δουλειά, μισθοί και τουρισμός.
Μαρία Αντωνακάκη
Αντιπρόεδρος Πανελληνειας ομοσπονδίας εστίασης Π.Ο.Ε.Σ.Ε.
