Το σπίτι που έχτισαν οι εξόριστοι στην Γαύδο κατά τη δεκαετία του 1930 αν και δεν διατηρήθηκε ως τόπος εξορίας μετά το 1941 μόλις το 1999, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.1469/50 και με την υπογραφή της τότε υπουργού Πολιτισμού, Ελισάβετ Παπαζώη, χαρακτηρίστηκε ως «ιστορικό διατηρητέο μνημείο, που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία» (ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/203/16542/16-3-99). Το σπίτι αυτό που ανήκει σήμερα σε ιδιώτη μετά την παραπάνω απόφαση στην ουσία εγκαταλείφθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού.
Γίνεται φανερό ότι είναι τουλάχιστον προκλητικό ένα κτίσμα που αποτυπώνει τμήμα της νεότερης ιστορίας και των αγώνων του λαού μας να τυγχάνει τέτοιας αντιμετώπισης.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός τι μέτρα θα λάβει ώστε:
Να υλοποιηθεί άμεσα η απόφαση του υπουργείου πολιτισμού που το χαρακτηρίζει ως «ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία» και να σταματήσει η βεβήλωση στην οποία υπόκειται ως τουριστικό κατάλυμα.
Οι Βουλευτές
Συντυχάκης Μανώλης
Κομνηνάκα Μαρία
Μανωλάκου Διαμάντω
