Μια ασυνήθιστη εικόνα συναντά κανείς αυτές τις ημέρες σε περιοχές της κρητικής υπαίθρου: πρόβατα με έντονη κοκκινωπή απόχρωση στο τρίχωμά τους, να κινούνται σε τοπία όπου οι βουνοκορφές παραμένουν λευκές από τα χιόνια του Φλεβάρη.
Η εξήγηση, ωστόσο, δεν έχει να κάνει με κάποιο φυσικό φαινόμενο, αλλά με μια πρακτική βαθιά ριζωμένη στην κτηνοτροφική παράδοση της Κρήτης. Ο ιδιοκτήτης του κοπαδιού έχει επιλέξει να «μαρκάρει» τα ζώα του με έντονη βαφή, όχι απλώς με μια μικρή πινελιά, αλλά καλύπτοντας μεγάλο μέρος του σώματός τους, ώστε να είναι άμεσα αναγνωρίσιμα από απόσταση.
Η σήμανση αυτή λειτουργεί αφενός ως τρόπος ταυτοποίησης μέσα σε εκτεταμένες βοσκές, αφετέρου ως άτυπο «αντιζωοκλεπτικό» μέτρο. Σε περιοχές όπου τα κοπάδια κινούνται ελεύθερα σε μεγάλες εκτάσεις, η ευδιάκριτη βαφή καθιστά δύσκολη την απόκρυψη ή μεταπώληση ζώων, καθώς το ιδιαίτερο σημάδι προδίδει την προέλευσή τους.
Η πρακτική δεν είναι καινούργια. Αντίθετα, αποτελεί μια παλιά μέθοδο προστασίας της κτηνοτροφικής περιουσίας, που εξακολουθεί να εφαρμόζεται, ιδίως σε περιόδους όπου η ανησυχία για ζωοκλοπές παραμένει υπαρκτή.
*με πληροφορίες από http://Δια-SOS-τε τη Μεσαρά
