Η κατάσταση με τα εκπαιδευτικά κενά στο δημοτικό σχολείο Πόμπιας δε διεκδικεί τη μοναδικότητα, αλλά σίγουρα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα σχολεία μας και του εμπαιγμού της κυβέρνησης. Δύο τάξεις στο σχολείο της Πόμπιας μένουν χωρίς εκπαιδευτικό, σε βάρος της μορφωτικής διαδικασίας των παιδιών. Συνάμα, αυτό προκαλεί αλυσιδωτές αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία συνολικά του σχολείου. Έτσι, οι μαθητές «απασχολούνται» σε βάρος των μαθημάτων ειδικοτήτων, σε βάρος της παράλληλης στήριξης και συνολικά των εκπαιδευτικών του σχολείου.
Επιπλέον, αντί για την άμεση κάλυψη των κενών (οι εκπαιδευτικοί που τοποθετήθηκαν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες), αντί να υπάρχει τουλάχιστον ένας επιπλέον εκπαιδευτικός σε κάθε σχολείο για να καλύπτει τις ανάγκες των απουσιών των εκπαιδευτικών, η κυβέρνηση, χωρίς ντροπή, βρήκε τη «λύση» με την πρόσληψη αναπληρωτών με τρίμηνη διάρκεια!
Η εικόνα κανονικότητας που προσπαθεί να παρουσιάσει επικοινωνιακά η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την αντιεκπαιδευτική πολιτική των προκατόχων της, θρυμματίζεται, τη στιγμή που οι φετινές προσλήψεις αναπληρωτών αποτελούν «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στα κενά που υπάρχουν και σε όσα ακόμα προκύψουν (από τις άδειες ειδικού σκοπού, τις αναρρωτικές κτλ).
Η λειτουργία των σχολείων με την έλλειψη εκπαιδευτικών, τα ακατάλληλα σχολικά κτίρια, την έλλειψη καθαριότητας σε περίοδο πανδημίας, με μη μόνιμους, ελαστικούς εργαζόμενους, πολύ λιγότερους από αυτούς που έχουν ανάγκη τα σχολεία, τον συνωστισμό στις σχολικές αίθουσες, τα 2ωρα χωρίς διάλειμμα με τις μάσκες αερόστατα που μοίρασε η Κυβέρνηση, δεν εξασφαλίζουν ουσιαστική ασφάλεια και μόρφωση. Η διαχείριση της πανδημίας γίνεται αφορμή για να μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο οι κοινωνικές και μορφωτικές ανισότητες.
Καλούμε τους Συλλόγους γονέων να αντιδράσουν οργανωμένα στις ελλείψεις που βάζουν εμπόδιο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας πρέπει να εξασφαλιστούν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις, προκειμένου να λειτουργήσουν με ασφάλεια τα σχολεία, χωρίς να μετακυλίεται το κόστος και η ευθύνη σε γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Η υγεία των παιδιών μας και η προστασία της, όπως και η μόρφωσή τους δεν είναι «κόστος». Είναι δίκαιο και ρεαλιστικό αίτημα !
Το ΔΣ
