Η ζωή και το έργο του ζωγράφου Χρήστου Μαρκίδη που βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στα Εξάρχεια – Όσα έλεγε για τη γέννηση πριν εντοπιστεί χωρίς τις αισθήσεις του.
Νεκρός βρέθηκε στο σπίτι του στα Εξάρχεια ο ζωγράφος Χρήστος Μαρκίδης. Οι Αρχές διερευνούν τις συνθήκες και τα αίτια του θανάτου του, με τα πρώτα στοιχεία να δείχνουν αυτοχειρία.
Στην τελευταία του ανάρτηση στο Facebook επικαλέστηκε μια ρήση του Νίκου Καρούζου για τη γέννηση. «Η γέννηση είναι παγίδα. Εντελώς αινιγματική παγίδα, γιατί, όταν κανείς βγαίνει από το σώμα της μάνας του, προκαλεί η εικόνα αυτή εντύπωση απελευθέρωσης. Εντούτοις, όταν βγαίνει απ’ το σώμα της μάνας του, το παιδί μπαίνει στην παγίδα. Στην τρομερή παγίδα της ύπαρξης. ~ Νίκος Καρούζος»
Ποιος ήταν ο Χρήστος Μαρκίδης
Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε το 1954 ήταν εικαστικός και συγγραφέας με πολυδιάστατη παρουσία στον χώρο της τέχνης, των γραμμάτων και της εκπαίδευσης.
Σπούδασε Ζωγραφική, Νωπογραφία, Ιστορία Τέχνης, Ρυθμολογία και Παιδαγωγική-Ψυχολογία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1974 έως το 1979. Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι, ενώ την περίοδο 1985-1988 υπήρξε υπότροφος του Ι.Κ.Υ. για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.
Στην εικαστική του πορεία έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε 13 ατομικές εκθέσεις σε σημαντικές αίθουσες τέχνης στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα, όπως στις Γκαλερί Νέες Μορφές, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Ζ. Αθανασιάδου Art Gallery και Thanassis Frissiras Gallery, ενώ έχει λάβει μέρος σε περισσότερες από 60 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Παράλληλα, έχει φιλοτεχνήσει χαλκογραφίες στο Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών, λιθογραφίες στο Περιτεχνών και την Artigraf, εξώφυλλα και εικονογραφήσεις βιβλίων, εξώφυλλα CD, θεατρικά προγράμματα, καθώς και εταιρικά σήματα και ετικέτες κρασιών. Έργα του φιλοξενούνται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Στον τομέα της εκπαίδευσης, δίδαξε Σχέδιο και Χρώμα στη Σχολή Βακαλό (μετέπειτα Vakalo Art and Design College) από το 1987 έως το 2013.
Παράλληλα με την εικαστική του δημιουργία, ανέπτυξε σημαντικό συγγραφικό και αρθρογραφικό έργο. Από το 1992 έως το 2004 δημοσίευσε κείμενα σε γνωστά περιοδικά και έντυπα, όπως η Οδός Πανός, η Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, το Αντί, η Σύναξη και τα Highlights. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Μονόζυγο – Τέσσερα Σχεδιάσματα (Διάττων 1999), Έως (Διάττων 2001), Άτια στο σκοτεινό νερό (Εκδόσεις του Φοίνικα 2003), Αμώεν (Εριφύλη 2004), Κιννάβαρι (Άγρα 2009) και Δράκων κατήλθες (Τυπωθήτω – Λάλον Ύδωρ 2013), καθώς και τα δοκιμιακά βιβλία Επτά κείμενα περί Τέχνης (Εκδόσεις του Φοίνικα 2002) και Κατάματα (Γαβριηλίδης 2005).
