Πέρασαν 17 μήνες από το δυστύχημα της 11ης Ιανουαρίου 2025, που στέρησε τη ζωή του Παναγιώτη μας. Στους 17 αυτούς μήνες, το μόνο τελεσίδικο είναι η πρωτόδικη απόφαση της Δικαιοσύνης για τον φυσικό αυτουργό του θανάτου του Παναγιώτη μας.
Υπάρχουν βέβαια εφέσεις, αναβολές κι όλα αυτά που συνήθως γίνονται. Με τους ηθικούς αυτουργούς άραγε, τι γίνεται;
Ότι έγινε έγινα και πάμε παρακάτω; Ότι κάναμε κάναμε και προχωράμε;
Από την πρώτη στιγμή δεν πιστέψαμε δεν πιστέψαμε στις δηλώσεις των μεγάλων που έλεγαν ότι «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο», «έρευνες σε βάθος», «σαφής ευθύνη των αστυνομικών» και πολλά άλλα. Δείχνουν τώρα καθαρά ότι με τα όργανα της τάξης δεν θέλουν να ασχοληθούν. Υπάρχει μια ΕΔΕ από την αστυνομία, που ποιος ξέρει πότε θα ολοκληρωθεί και υπάρχουν και οι θεσμοί που δεν φέρνουν ενώπιον της Δικαιοσύνης, τους τρεις αστυνομικούς και όποιους άλλους εμπλέκονται στην υπόθεση της μοιραίας νύχτας.
Ξέρουμε… Ξέρουμε… Αυτό που μας λένε όλοι: Υπομονή! Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται. Μετά από κάθε δολοφονία, μετά από κάθε παράλειψη, μετά από κάθε παρανομία, ξέρουν αυτοί.
Βγαίνουν τις πρώτες ημέρες, βάζουν την κασέτα με τις δηλώσεις που πρέπει να κάνουν εκείνες τις ώρες και οι άλλοι από κάτω σιωπούν, νομίζοντας ότι όλοι είναι ανόητοι.
Όχι, κύριοι!
Μπορεί να έχουμε χάσει τον κόσμο κάτω από τα πόδια μας, αλλά δεν είμαστε ανόητοι.
Μπορεί να έχει καταστραφεί η οικογένειά μας, αλλά δεν είμαστε αδαείς.
Όσο βλέπουμε την κοροϊδία, τόσο μεγαλώνει ο θυμός μας.
ΠΡΑΞΤΕ ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ
Μην παίζετε άλλο με τον κόσμο και, πολύ περισσότερο, με ανθρώπους που με δική σας ευθύνη έχουν χάσει τον δικό τους άνθρωπο.
Η οικογένεια του Παναγιώτη
Υ.Γ. Κύριιε Υπουργέ Προστασίας του Πολίτη
Όπως τότε βγαίνατε και κάνατε δηλώσεις για το συμβάν, έτσι και τώρα περιμένουμε να δούμε αν -μετά από τόσες καθυστερήσεις – επιληφθείτε προσωπικά, προκειμένου να γίνουν τα αυτονόητα.
