Περιμένοντας την εμφάνιση του Akyla στον τελικό της Eurovision κάνουμε μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας στον θεσμό. Από το χρυσό της Παπαρίζου το 2005 μέχρι τα ατυχή πλασαρίσματα, αυτές είναι οι 10 κορυφαίες και οι 10 πιο άδοξες γιουροβιζιονικές στιγμές μας.
Τα ανδραγαθήματα του Akyla (βλ. την εμφάνισή του στον Ά Ημιτελικό, τη δεύτερη θέση του στα προγνωστικά των στοιχημάτων που έγινε τρίτη έπειτα από την εμφάνιση-επιχείρηση Χρυσοδάκτυλος της Αυστραλίας, το γεγονός ότι το βίντεό του ήταν το πρώτο από τη φετινή Eurovision που ξεπέρασε τις ένα εκατομμύριο προβολές) έχουν αναμοχλεύσει το εθνικό ενδιαφέρον για τον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού.
Το αντιλαμβάνεσαι από τα πάθη που ξυπνά στον αλγόριθμο των κοινωνικών δικτύων η αναφορά και μόνο του ονόματος του Akyla, το μυρίζεσαι από το γεγονός ότι ο μέσος Έλληνας αστρολόγος αναλύει το γενέθλιο χάρτη του τραγουδιστή χάριν οιωνοσκοπίας, το βλέπεις στο ενδιαφέρον που υπάρχει για τη θλάση που υπέστη ο 27χρονος καλλιτέχνης στη διάρκεια των πανηγυρισμών για την πρόκριση της Ελλάδας στον Μεγάλο Τελικό.
Οι ύστατες ώρες έως τον τελικό του Σαββάτου είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την επούλωση του τραύματος του Akyla, αλλά κυρίως για να θυμηθούμε τις 10 καλύτερες και τις 10 χειρότερες βαθμολογικά επιδόσεις της χώρας μας στον θεσμό.
Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα πήρε το βάπτισμα στη σκηνή της Eurovision το 1974 με την Μαρινέλλα (11η θέση) – ήταν η χρονιά που κυριάρχησαν οι ABBA για τη Σουηδία – και έκτοτε έχει συμμετάσχει άλλες 45 φορές. Ο Akyla θα είναι ο 46ος εκπρόσωπος της χώρας στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού.
Οι 10 χειρότερες (βαθμολογικά) συμμετοχές της Ελλάδας
Το 2019 η Κατερίνα Ντούσκα πέτυχε κάτι που κανείς άλλος εκπρόσωπος της χώρας μας στην Eurovision δεν είχε πετύχει. Κι αυτό από μόνο του την κάνει άξια συγχαρητηρίων. Κατέκτησε τη χειρότερη διαχρονικά θέση για την Ελλάδα σε τελικό Eurovision, τερματίζοντας στην 21η θέση. Το «Better Love» που πήρε μαζί της στις αποσκευές της για το Τελ Αβίβ δε βρήκε ευήκοα γιουροβιζιονικά ώτα.
Η Ελλάδα είχε φλερτάρει ξανά με το ναδίρ μόλις πέντε χρόνια νωρίτερα, όταν οι Freaky Fortune και ο RiskyKidd πέρασαν και δεν ακούμπησαν την captatio benevolentiae με το τραγούδι «Rise Up» κι ένα τραμπολίνο επί σκηνής. Ολοκλήρωσαν τη γιουροβιζονική τους διαδρομή 20οι, όπως και το συγκρότημα Thalassa το μακρινό 1998 με το τραγούδι «Μια κρυφή ευαισθησία». Ήταν τόσο κρυφή που η Ευρώπη ούτε που πήρε χαμπάρι.
Λίγο καλύτερα τα είχε πάει το 2017 με το τραγούδι «This is love» η Demy, η οποία κατάλαβε στο πετσί της πώς είχε νιώσει η Μαρία Έλενα Κυριάκου το 2015 με το τραγούδι «One Last Breath» αλλά και o Χρήστος Κάλοου τραγουδώντας – κυριολεκτικά – «Χωρίς Σκοπό» το 1990. Ο πικρός λόγος ήταν πως όλοι τους έκοψαν το νήμα της Eurovision 19οι.
Αναμφίβολα οικεία κακά θύμισε η εμφάνιση της υπέροχα γδυμένης Ελευθερίας Ελευθερίου το 2012 με το τραγούδι «Aphrodisiac» στον Μιχάλη Ρακιντζή και στην Μαντώ. Αμφότεροι είχαν τερματίσει 17οι το 2002 και το 2003 με το ηρωικό «S.A.G.A.P.O.» και το μελιστάλαχτο «Never let you go» αντίστοιχα. Το ίδιο άδοξη ήταν και η συμμετοχή της Αφροδίτης Φρυδά το 1988 με το τραγούδι «Κλόουν». Προσοχή! Αν το αναζητήσετε στο YouTube και το δείτε, δε θα μπορείτε να το ξε-δείτε.
Το πάνθεον των Ελλήνων ηρώων της Eurovision
Ευτυχώς, η γαλανόλευκη γιουροβιζιονική ιστορία είχε και τις αναλαμπές της. Το 2005 η Έλενα Παπαρίζου πέτυχε εκείνο που 24 από τις 35 φετινές συμμετέχουσες χώρες της Eurovision ακόμα δεν έχουν καταφέρει. Σήκωσε την κούπα για την Ελλάδα, κερδίζοντας την πρώτη και τη μόνη μέχρι στιγμής νίκη μας στον θεσμό.
Οι αμέσως επόμενες καλύτερες συμμετοχές για τη χώρα μας συνωστίζονται στην 3η θέση – μα να μην έχουμε τερματίσει ποτέ δεύτεροι; Το χάλκινο των ελληνικών συμμετοχών μοιράζονται οι Antique («Die for you», 2001), ο Σάκης Ρουβάς («Shake it», 2004) και η Καλομοίρα («My secret combination», 2008).
Τέταρτοι δεν έχουμε καταφέρει να καταταγούμε ποτέ ενώ την 5η και για χρόνια καλύτερη θέση της Ελλάδας στην Eurovision ή αλλιώς το εθνικό ρεκόρ μας κατείχε το κουαρτέτο των Ρόμπερτ Γουίλιαμς, Μπέσυς Αργυράκη, Μαριάννας Ευστρατίου, Πασχάλη («Μάθημα Σολφέζ», 1977) και η Κλεοπάτρα («Όλου του κόσμου η ελπίδα», 1992).
Την 6η θέση έφεραν για την Ελλάδα πέρσι η Klavdia και το 2013 η – φαινομενικά αταίριαστη αλλά αποδοτική – σύμπραξη των Koza Mostra με τον ρεμπέτη Αγάθωνα Ιακωβίδη ενώ την κορυφαία δεκάδα των ελληνικών συμμετοχών ολοκληρώνουν ο Σαρμπέλ («Yassou Maria!», 2007), η δευτέρα παρουσία του Σάκη Ρουβά στον διαγωνισμό («This is our night», 2009) και η συνεργασία του Λούκα Γιώρκα με τον Stereo Mike στο «Watch my dance» το 2011.
Η ετυμηγορία των στατιστικών
Συνοπτικά η Ελλάδα έχει κατακτήσει: Μία 1η θέση, τρεις 3ες, δύο 5ες, δύο 6ες, τρεις 7ες, πέντε 8ες, τρεις 9ες, δύο 10ες, δύο 11ες, δύο 12ες, τρεις 13ες, τρεις 14ες, μία 16η, τέσσερις 17ες, τρεις 19ες, δύο 20ες και μία 21η.
Αν εστιάσουμε αποκλειστικά στα πλασαρίσματά μας στην πρώτη δεκάδα, τις καλύτερες επιδόσεις μας είχαμε όταν συμμετείχαμε είτε με ελληνικό στίχο, είτε με πάντρεμα ελληνικού και αγγλικού στίχου. Η νίκη ωστόσο ήρθε σε άπταιστα αγγλικά δια χειρός Χρήστου Δάντη και Ναταλίας Γερμανού.
Υπενθυμίζεται βέβαια ότι υπήρξαν και χρονιές που βαρέλι της Eurovision δεν είχε πάτο για τη χώρα μας. Το 2016 το συγκρότημα Argo, το 2018 η Γιάννα Τερζή και το 2023 ο Βίκτωρ Βερνίκος δεν κατάφεραν να διαβούν τον Ρουβίκωνα από τον ημιτελικό προς τον Μεγάλο Τελικό.
Οι αριθμοί λένε ότι η Ελλάδα ανήκει διαχρονικά στις χώρες με τη μεγαλύτερη συνέπεια στον θεσμό (ο μέσος όρος των θέσεών μας είναι η 11η), ακόμη κι αν η σχέση μας με την Eurovision ταλαντεύεται ανάμεσα στην υπερηφάνεια και την παρωδία.
