Εφυγε από τη ζωή στα 84 του χρόνια ο σημαντικός Ελληνας κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Γιώργος Πανουσόπουλος.
Σε ηλικία 84 ετών έφυγε από τη ζωή ο σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής Γιώργος Πανουσόπουλος, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη. Από τις πιο ιδιαίτερες και ερωτικές φωνές του ελληνικού κινηματογράφου, υπήρξε ένας δημιουργός που ύμνησε όσο λίγοι το ελληνικό καλοκαίρι και την αστική ατμόσφαιρα, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στη μεγάλη οθόνη.
Οι ταινίες του παρουσιάστηκαν σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ, γνώρισαν την αγάπη του ελληνικού κοινού και επανέρχονταν συχνά στο επίκεντρο αφιερωμάτων και κινηματογραφικών αναλύσεων -επηρεάζοντας γενιές κινηματογραφιστών και οπτικοακουστικών δημιουργών.
Στη διάρκεια της μακράς πορείας του διαμόρφωσε ένα προσωπικό κινηματογραφικό σύμπαν, όπου ο ερωτισμός, η αστική ατμόσφαιρα και το λεπτό χιούμορ συνυπήρχαν με μια βαθιά ανθρώπινη ματιά στους χαρακτήρες του.
Η πορεία του
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942 και από νωρίς στράφηκε προς την τέχνη της εικόνας. Σπούδασε κινηματογράφο και φωτογραφία στο εξωτερικό και ξεκίνησε την επαγγελματική του διαδρομή ως διευθυντής φωτογραφίας, αποκτώντας μια ιδιαίτερη σχέση με τη δύναμη της κινηματογραφικής εικόνας.
Πριν αφοσιωθεί πλήρως στη σκηνοθεσία, εργάστηκε σε ντοκιμαντέρ, διαφημιστικές παραγωγές και τηλεοπτικά έργα. Στις ταινίες του συχνά αναλάμβανε πολλαπλούς ρόλους – από το σενάριο και τη σκηνοθεσία έως τη φωτογραφία και την παραγωγή – λειτουργώντας ουσιαστικά ως ένας ολοκληρωμένος δημιουργός πίσω από κάθε πτυχή της κινηματογραφικής διαδικασίας.
Το 1977 τιμήθηκε με διάκριση ειδικών επιτευγμάτων για τη φωτογραφία του στην ταινία «Άρχοντες» του Μανούσου Μανουσάκη.
Στην πορεία του συνεργάστηκε, σε πλήθος σημαντικών παραγωγών και έφερε την κινηματογραφική του αισθητική σε διαφήμιση, τηλεόραση και μεγάλες διεθνείς εκδηλώσεις. Η συμβολή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολυσχιδούς του δράσης.
Ως σκηνοθέτης γύρισε «Ταξίδι του Μέλιτος» το 1979 και συνέχισε με τους εμβληματικούς «Απέναντι», το 1981. Η ταινία του “Μανία” του 1985 διαγωνίστηκε στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και το «Μ’ αγαπάς;» του 1989 στο 46ο Διεθνές Φεστιβάλ της Βενετίας. Ακολούθησαν: η «Ελεύθερη Κατάδυση» το 1995, το «Μια Μέρα τη Νύχτα» το 2001 και η «Τεστοστερόνη», το 2004.
Η τελευταία του ταινία…
Το «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς Δεν Ηξερε να Κλαίει», γυρισμένο το 2018, ήταν και η τελευταία του ταινία. Tο ξένοιαστο «Σ’αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει» αποτελεί μια ηλιόλουστη και θυμοσοφική κωμωδία, ποτισμένη από την αλμύρα ενός ειδυλλιακού μικρού νησιού στο Αιγαίο, και πλημμυρισμένη από τις απολαύσεις και τις χαρές των καθημερινών, απλών ανθρώπων.
Ο Γ. Πανουσόπουλος αφήνει πίσω του ένα σημαντικό έργο που συνέβαλε καθοριστικά στην εικόνα του ελληνικού κινηματογράφου και της οπτικοακουστικής δημιουργίας, αποτελώντας έμπνευση για νέες γενιές δημιουργών. Συνδημιούργησε τη Φιλμική Εταιρεία μαζί με τον Νίκο Περάκη και τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο.
Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Μπέτυ Λιβανού.
«Aντίο» από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
“Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος”
Το 2005, στο πλαίσιο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του. Τότε προβλήθηκαν οι ταινίες «Ταξίδι του μέλιτος», «Οι απέναντι», «Μανία», «Μ’ αγαπάς;» και «Ελεύθερη κατάδυση», καθώς και τηλεοπτικές παραγωγές όπως «Ταφεία», «Η γιορτή των προγόνων», «Millenium 2000» και «Η τελευταία δύση της χιλιετίας».
Το φεστιβάλ με μία ανάρτηση αποχαιρέτησε τον δημιουργό, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «
“…ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπέγραψε μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Θα μας συντροφεύουν για πάντα οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία από τις ταινίες του: Ταξίδι του Μέλιτος, Οι Απέναντι, Μανία, Μ’ Αγαπάς, Ελεύθερη Κατάδυση, Μια Μέρα τη Νύχτα, Τεστοστερόνη, Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει.
Το σινεμά του είναι γεμάτο υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος. Με έναν αισθησιασμό ορμητικό, χειμαρρώδη, όπως ήταν και οι κινηματογραφικές εμπειρίες που μας χάρισε. Ήταν ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και είχε συμμετάσχει ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου.
Οι τρεις τους ήταν η θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος είχε τιμηθεί και με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδευόταν και από μια ειδική έκδοση. Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη.»https://www.news247.gr/
