Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την έναρξη λειτουργίας του Εθνικού Οργανισμού Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ) και οι οικογένειες που συγκροτούν την Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ (ΟΣΟΚΕΘΕΑ) δηλώνουμε καθαρά: οι ανησυχίες μας όχι μόνο δεν έχουν αρθεί, αλλά παραμένουν και ενισχύονται.
Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανέδειξε σοβαρά ζητήματα και ερωτήματα για τον προσανατολισμό της πολιτικής που εφαρμόζεται, για τη διασφάλιση των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων και ιδιαίτερα του μοντέλου των θεραπευτικών κοινοτήτων, για τη χρηματοδότηση, το προσωπικό και τον ρόλο των οικογενειών στον νέο φορέα.
Όπως έχουμε ήδη επισημάνει δημόσια, οι διοικητικές επιλογές του ΕΟΠΑΕ, που υλοποιούν τις κυβερνητικές επιλογές στον τομέα των εξαρτήσεων, ευθυγραμμίζονται με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και νομιμοποιούν πολιτικές που προωθούν τη λογική του «λειτουργικού χρήστη» και της «μείωσης της βλάβης».
Αποτυπώνουν μια μονομερή προσέγγιση της απεξάρτησης, με πρακτικές που μετατοπίζουν το βάρος από την απεξάρτηση στη διαχείριση της χρήσης και υπονομεύουν τον ρόλο των στεγνών θεραπευτικών προγραμμάτων, όπως έχουμε τεκμηριώσει αναλυτικά σε προηγούμενες παρεμβάσεις μας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ανάδειξη της «ατομικής ευθύνης» ως κεντρικού άξονα πολιτικής, όταν αυτή χρησιμοποιείται για να αποσείεται η κρατική υποχρέωση στήριξης ισχυρών δημόσιων θεραπευτικών δομών. Για αυτές τις επιλογές υπάρχει ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνουμε στην Πάτρα, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, όπου η ΟΣΟΚΕΘΕΑ ζητά να ξεκινήσει άμεσα η λειτουργία θεραπευτικής Κοινότητας με πλήρη στελέχωση, σαφή προσανατολισμό και δημόσιο χαρακτήρα. Ταυτόχρονα, καταγγέλλουμε δημόσια την απουσία θεραπευτικού πλαισίου και τη γραφειοκρατική επιβάρυνση της θεραπευτικής λειτουργίας που πλήττουν άμεσα τους θεραπευόμενους.
Η ΟΣΟΚΕΘΕΑ δεν πρόκειται να σιωπήσει.
Έχουμε ήδη αναδείξει τη διάσπαση της θεραπευτικής συνέχειας, την απαξίωση της ιστορικής ταυτότητας των Προγραμμάτων, την υποβάθμιση του ρόλου των Συλλόγων Οικογένειας και την ενορχηστρωμένη υποτίμηση των στεγνών θεραπευτικών προσεγγίσεων, ζητήματα που συνιστούν ευθεία απειλή για το έργο δεκαετιών.
Απαιτούμε δημόσια και άμεσα:
• σαφείς εγγυήσεις για τη διατήρηση της θεραπευτικής φυσιογνωμίας των στεγνών προγραμμάτων και των θεραπευτικών κοινοτήτων,
• ενίσχυση όλων των δημόσιων δομών με μόνιμο προσωπικό και επαρκείς οικονομικούς πόρους,
• διαφάνεια σε κάθε απόφαση που αφορά το μέλλον της απεξάρτησης,
• συνθεραπεία οικογενειών και εξαρτημένου σε όλα τα στάδια της θεραπείας
Οι οικογένειες γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει εξάρτηση, αγώνας και επανεκκίνηση ζωής. Δεν θα επιτρέψουμε πολιτικές που αντιμετωπίζουν την απεξάρτηση ως διαχειριστικό πρόβλημα και όχι ως κοινωνικό και δημόσιο δικαίωμα.
Η συμπλήρωση ενός έτους οφείλει να συνοδεύεται από ουσιαστικές επιλογές υπέρ των ανθρώπων και όχι από μια αλλαγή φιλοσοφίας που μετατοπίζει το βάρος από τη στεγνή απεξάρτηση στη διαχείριση της χρήσης.
Η ΟΣΟΚΕΘΕΑ θα συνεχίσει να παρεμβαίνει, να διεκδικεί και να κινητοποιεί τις οικογένειες και την κοινωνία.
Γιατί η δημόσια, δωρεάν και στεγνή θεραπεία δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
 και οι){kind=link}