ΚΑΛΕΣΜΑ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ
Απαιτούμε δικαιοσύνη, όχι μόνο για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, αλλά και για να προστατεύσουμε τις επόμενες γενιές.
Οι τελευταίες λέξεις των θυμάτων στο τρένο στα Τέμπη αντηχούν μέσα μας και μας στοιχειώνουν, σε ένα τρένο στο οποίο επιβαίναμε όλοι αντιλαμβανόμενοι ότι είμαστε τη χώρα του «Πάμε κι όπου βγει», στο κράτος και οι έως σήμερα κυβερνήσεις του που δε δίνουν φράγκο για τις ζωές μας, αλλά προικίζουν με κέρδη του ημετέρους.
Το οξυγόνο δεν τελείωσε μόνο για τα θύματα της πολύνεκρης κρατικής δολοφονίας, αλλά στερείται και από εμάς τους επιζώντες, κάθε φορά που γινόμαστε μάρτυρες πράξεων και λόγων περισσού θράσους από τους «υπευθύνους» και τους αυλικούς τους, ότι τάχα λειτουργούν οι θεσμοί και η δικαιοσύνη. Αν λειτουργούν, να το αποδείξουν τώρα!
Οι φωνές δεν είναι μόνο των παιδιών, των φίλων, των συντρόφων που χάθηκαν· είναι δικές μας φωνές. Ως μητέρες, γιαγιάδες, αδερφές, φίλες, σύντροφοι, εκφράζουμε την αγανάκτησή μας, αφού και αυτή η απώλεια – δολοφονία, αποτελεί και δική μας πληγή, που δεν κλείνει.
Δεν θα ξεχάσουμε, γιατί η θυσία τους δεν ήταν ατύχημα. Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας. Μιας πολιτικής που λεηλατεί και αφαιμάσσει καθημερινά τους πολίτες, αφαιρώντας τους την αξιοπρέπεια ενώ ταυτόχρονα εντείνει τον ταξικό διαχωρισμό απροκάλυπτα.
Δεν δεχόμαστε να ακούμε ξανά τέτοιες λέξεις γεμάτες απελπισία, δεν δεχόμαστε άλλες χαμένες ζωές, ούτε στα τρένα, ούτε στα πλοία, ούτε στα αεροπλάνα, ούτε στα υποστελεχωμένα και υποχρηματοδοτημένα δημόσια νοσοκομεία.
Απαιτούμε να αποδοθούν όλες οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες και να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι. Να καταδικαστεί η πολιτική του κέρδους που υπηρετούν το κράτος, η τωρινή και όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις αλλά και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, θυσιάζοντας τη ζωή και τα δικαιώματά μας. Εδώ και τώρα να διερευνηθούν όλες οι αιτίες της έκρηξης. Καμία συγκάλυψη στο έγκλημα που κόστισε τη ζωή πολλών από τα παιδιά μας!
Παλεύουμε για δικαιοσύνη και αλλαγή, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, για να μην ξαναβρεθεί κανείς μας να ψιθυρίζει «Σ’ αγαπώ… πεθαίνω». Γιατί εκείνη τη νύχτα, στο τρένο, ήμασταν όλοι. Και όλοι μαζί θα αγωνιστούμε, για τις ζωές μας, για τα παιδιά μας, για τη μνήμη τους.
ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ. ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΦΩΝΗ. ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Η ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 26.01 ΣΤΙΣ 12:00 Μ.Μ. ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
