Σχετικά με το συνεχιζόμενο αδιέξοδο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ ο βουλευτής Ηρακλείου και μέλος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής Νίκος Ηγουμενίδης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Οι λαοί της Ευρώπης είναι επί 4 μέρες θεατές μιας προκλητικής αδυναμίας των ηγετών της ΕΕ να σταθούν επιτέλους στο ύψος των περιστάσεων. Για όλα όσα διαδραματίζονται οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι:
Πρώτον, οι εξελίξεις στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. και η δυστοκία στην λήψη αποφάσεων δεν είναι προϊόν «παραξενιάς» κάποιων εκ των πρωθυπουργών, αλλά το αποτέλεσμα συγκρουόμενων οικονομικών συμφερόντων.
Δεύτερον, η χώρα μας δεν αντέχει νέα μνημόνια και η Κυβέρνηση Μητσοτάκη – όσο και αν το σκέφτεται – δεν πρέπει ν’ αποδεχθεί νέους δυσβάστακτους όρους που προετοιμάζει αυτή η παρατεταμένη αναποφασιστικότητα.
Τρίτον, η στάση αυτή των ηγετών της ΕΕ επιταχύνει τις φυγόκεντρες τάσεις και τον σκεπτικισμό με τον οποίο αντιμετωπίζεται η Ε.Ε. από τους λαούς της Ευρώπης – στάση που θα κλιμακωθεί όσο θα γίνονται πιο ορατά τα αποτελέσματα της κρίσης λόγω υγειονομικής πανδημίας.
Τέταρτον, αυτές οι ιστορικές στιγμές της ΕΕ υπογραμμίζουν τις δυσκολίες που το 2015 συνάντησε η Κυβέρνηση της Αριστεράς όταν μόνη της και με κατεστραμμένη την Ελληνική οικονομία κλήθηκε να διαπραγματευτεί τους όρους δανειοδότησης της Ελλάδας. Τότε που η Γερμανία δεν ήταν με το μέρος μας και πολλοί στο εσωτερικό χλεύαζαν τη στάση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Άραγε σήμερα ο κύριος Γεωργιάδης και άλλα στελέχη της Ν.Δ. που κινούνται στη γραμμή «κι αν δεν είχαμε τρόικα έπρεπε να την εφεύρουμε» επιμένουν ακόμη στο δίκιο των «σκληρών» της ΕΕ; Λένε και σήμερα το περίφημο «βάστα γερά» προς τον πρωθυπουργό της Ολλανδίας;
Πέμπτον, μπαίνει επιτακτικά πλέον η εθνική στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα στην ΕΕ. Δεν μπορεί άλλο η Ελλάδα να λειτουργεί αποκλειστικά ως συμπληρωματικός φορέας για τις οικονομίες άλλων χωρών της ΕΕ. Δεν μπορεί άλλο να εισάγουμε αγροτικά προϊόντα που σε αφθονία παράγουμε και να μην εξάγουμε προϊόντα για την κάλυψη των αναγκών της ΕΕ. Χρειαζόμαστε μέτρα ενίσχυσης στην κατεύθυνση της διατροφικής αυτάρκειας της χώρας και όχι ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα με βάση τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.
Σε κάθε περίπτωση, σήμερα χρειαζόμαστε μια εθνική στρατηγική που θα υπερασπίζεται το παρόν και το μέλλον της χώρας. Και βέβαια μια Ευρώπη που θα αντιλαμβάνεται τις ιστορικές της ευθύνες.
