Στο νομοσχέδιο Επιτελικό Κράτος που αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα (αύριο) θεσμοθετείται η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (άρθρα 82-102), που θα ενσωματώσει κάθε ελεγκτικό σώμα, ακόμα και ανεξάρτητες αρχές ελέγχου: Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, επιθεωρητές Υγείας, επιθεωρητές Δημοσίων Έργων και, βεβαίως, τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
Αυτή όμως η ενοποίηση όλων των ελεγκτικών μηχανισμών σε μια «Αρχή» κάθε άλλο από αποτελεσματική μπορεί να κριθεί, καθώς δημιουργεί σοβαρά προβλήματα γραφειοκρατίας με δεδομένο ότι ο κάθε ελεγκτικός μηχανισμός ερευνά διαφορετικούς νευραλγικούς τομείς και χρήζει διαφορετικού συντονισμού και οργάνωσης. Η διοικητική ενοποίηση τους δεν πρόκειται να εκπληρώσει κανέναν από τους σκοπούς που περιγράφονται στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου καθώς αποτελεί έναν εύσχημο τρόπο προκειμένου να μειωθούν οι έλεγχοι και να «καπελωθεί» ιδεολογικά και πολιτικά η συγκεκριμένη Αρχή στο πλαίσιο του νεοφιλελεύθερου συστήματος και της ελεύθερης αγοράς.
Άλλωστε το «δόγμα του σοκ», (ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση και δραστικές περικοπές στις κρατικές δαπάνες) συνοδευόμενο από «το δέος» (κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων) έχει ήδη ξεκινήσει από την κατάργηση των κρίσιμων ειδικών γραμματειών, όπως του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) και του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ). Μαζί με την Επιθεώρηση Περιβάλλοντος, το νομοσχέδιο δίνει αυτές τις αρμοδιότητες σε γενικούς γραμματείς «στο πλαίσιο της αποκομματικοποίησης»!
Η χαριστική βολή του νομοσχεδίου στην ελπίδα για ένα κράτος στο οποίο δεν θα έχει κάνει ρεσάλτο ένας πολιτικός χώρος είναι, βέβαια, οι προβλέψεις για την αναφερθείσα ανεξάρτητη αρχή διαφάνειας. Σύμφωνα με αυτές, η κρίσιμη επιλογή σχεδόν όλων, εμμέσως, των προσώπων θα διενεργείται από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Οι διορισμένοι από εκείνον θα διαλέγουν τους προϊσταμένους, «για αρχή» — για την ιδιαιτέρως κρίσιμη «αρχή». Η πρόβλεψη λοιπόν του νέου μας κράτους για το κομβικό ζήτημα της διαφάνειας απομειώνεται σε μια… αυτοαξιολόγηση του πρωθυπουργού.
